0
Κείμενο Πολιτικής (ELIAMEP, CCEIA): «Κινούμενη άμμο ή Καμένες Γέφυρες ; Η εξέλιξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων μετά τα συμβάντα με το Mavi Marmara και οι Στρατηγικοί Ενεργειακοί Υπολογισμοί Ελλάδας & Κύπρου»

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Του δρα Θεόδωρου Τσακίρη

Παρά την αντίληψη ότι η Τουρκία και το Ισραήλ βρισκόντουσαν σε διαδικασία εκ νέου εξομάλυνσης των σχέσεών τους εντός του 2013, η Άγκυρα και το Τελ Αβίβ παραμένουν μπλεγμένες σε μια αντιπαράθεση τύπου Ψυχρού Πολέμου σε όλη τη σύγχρονη Μέση Ανατολή.

Όσο η Τουρκία θα συνεχίσει να αντιτίθεται στη χρήση του εδάφους της ως πλατφόρμα για προληπτική επίθεση κατά ιρανικών πυρηνικών θέσεων και θα ακολουθεί τη φιλοϊσλαμική εξωτερική της πολιτική στη Μέση Ανατολή, δεν υπάρχει καθόλου πραγματικό έδαφος για μια ισραηλινό - τουρκική επαναπροσέγγιση που θα μπορούσε να ανέστρεφε την υπάρχουσα εχθρότητα μεταξύ των κυριότερων συμμάχων των ΗΠΑ στην περιοχή και να αναγκάσει το Ισραήλ να προβεί σε στρατηγικές παραχωρήσεις προς την Τουρκία.

Κατά συνέπεια, μετά την πτώση του κ. Mόρσι στην Αίγυπτο, η εχθρότητα μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχει αυξηθεί περαιτέρω και αναμφισβήτητα είναι μεγαλύτερη από οποιοδήποτε σημείο μετά το περιστατικό του «Mavi Marmara» . Ακόμη και αν η Τουρκία έκανε ένα εντυπωσιακό άνοιγμα πολιτικής έναντι του Ισραήλ , τα οφέλη για το Ισραήλ πιθανότατα δεν θα ήταν τόσο σημαντικά ώστε να επιβάλει πολύ μεγάλες αλλαγές στην πολιτική του vis-à-vis την Ελλάδα και την Κύπρο. Τέλος, δεν υπάρχει τίποτα που η Τουρκία θα μπορούσε να προσφέρει στο Ισραήλ σε ένα μετα- Άσσαντ συριακό καθεστώς που δεν μπορεί το ίδιο το Ισραήλ να επιτύχει από μόνο του.

Αν και οι ελληνοϊσραηλινές σχέσεις έχουν βελτιωθεί σημαντικά κατά τα τελευταία τρία χρόνια, η λεγόμενη στρατηγική συμμαχία παραμένει μια χίμαιρα, εν μέρει επειδή ο πιο απτός και σημαντικός πυλώνας στον οποίο μια τέτοια συμμαχία θα μπορούσε να βασιστεί – η ενεργειακή συνεργασία - δεν έχει ακόμη ωριμάσει . Εκείνο που θα περιέγραφε καλύτερα την τρέχουσα κατάσταση στις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις είναι μια ευθυγράμμιση συμφερόντων σε διάφορους σημαντικούς τομείς που εξακολουθεί να στερείται το βασικό λόγο ύπαρξης για να γίνει συμμαχία.

Η ενεργειακή συνεργασία που θα χαλάρωνε την εξάρτηση του φυσικού αερίου της ΕΕ από τις ρωσικές εισαγωγές και (μελλοντικά) από την τουρκική διέλευσης, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα τέτοιο πυρήνα ενδιαφέροντος όχι μόνο για το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα, αλλά και για αρκετά άλλα ηγετικά κράτη μέλη της ΕΕ με σημαντικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο , όπως η Ιταλία και ακόμη πιο σημαντικά η Γαλλία.

Η ενεργειακή συνεργασία, όπως φαίνεται από την υγροποίηση - πριν από το 2020 - του ισραηλινού φυσικού αερίου στην Κύπρο, και η πιο μακροπρόθεσμη - μετά το 2020 - κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, μπορεί να αποτελέσουν αυτό τον κινητήριο μοχλό που απουσιάζει και να μετατρέψει την ευθυγράμμιση [συμφερόντων και συνεργασιών] σε συμμαχία.

Βέβαια, αυτό δεν είναι το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε τώρα, και αν το Ισραήλ αποφασίσει να μην χρησιμοποιήσει την Κύπρο ως αγωγό για μέρος των εξαγωγών του φυσικού του αερίου προς την Ευρώπη, η συμμαχία πιθανόν να μην προκύψει καθόλου, εκτός εάν η Τουρκία αποφασίσει να χρησιμοποιήσει την στρατιωτική ισχύ της επιθετικά με τρόπους που θα καθιστούσε αναγκαία μια στενότερη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των τριών μη - ισλαμικών δημοκρατιών της Ανατολικής Μεσογείου.

Από γεωπολιτικής άποψης, η «μη - ολοκλήρωση " αυτού του ενεργειακού " φλερτ " σε ένα στερεό , εμπορεύσιμο και στρατηγικά " αναληφθέν" έργο, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις σε επιπρόσθετη πρόοδο στις ελληνοϊσραηλινές και κυπροϊσραηλινές σχέσεις , παρόλο που η αρνητική επίδραση μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ θα είναι πολύ λιγότερο επιζήμια, δεδομένης της συνεργασίας στο τεμάχιο Αφροδίτης μεταξύ των δύο κρατών και της ανάπτυξής του από τη Noble Energy και τον Όμιλο Delek.





.fox2magazine.net

Δημοσίευση σχολίου Blogger

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 
Top