0
Ξεκίνησε η διαπραγματευτική διαδικασία προς επίλυση του κυπριακού, και το ερώτημα είναι: Γιατί τώρα; Γιατί συρόμαστε Κύπρος και Ελλάδα, ευάλωτες σε εκβιασμούς λόγω μνημονίων και όχι μόνο, σε αγώνα «σικέ»; Γιατί να υποκύψουμε, την ώρα που κανείς δεν αποκλείει, με μια πιθανή μελλοντική αξιοποίηση του φυσικού αερίου και των πετρελαίων που τώρα έρχονται στην επιφάνεια, καλύτερες προοπτικές διαπραγμάτευσης για τα δύο ελληνικά κράτη εν ευθέτω χρόνο; Ο ΥΠΕΞ Ευάγγελος Βενιζέλος ερωτήθηκε ευθέως πρόσφατα για το κακό του timing, παραδεχόμενος ο ίδιος πως «δεν είναι και το καλύτερο». Τότε γιατί προχωρά; Το κλήμα (γράφεται και με γιώτα) είναι εξ’ αρχής στραβό, πριν το φάει ο γάιδαρος!

Γράφει ο Σταύρος Καρκαλέτσης*

Ο πρόεδρος Αναστασιάδης δέχθηκε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που όφειλε: Εγκλώβισε την όλη διαδικασία στον αμερικανοβρετανικό παράγοντα και τις επιταγές του, κρατώντας μακριά χώρες που βρίσκονται εγγύτερα στις θέσεις της Κύπρου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ: Ρωσία, Γαλλία και Κίνα. Από λεγόμενα (σε συνεντεύξεις κτλ) του Νίκου Αναστασιάδη, βγαίνει ένα μάλλον άσχημο συμπέρασμα: Στο κυπριακό έχει εναποθέσει όλες του τις ελπίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στη Μεγάλη βρετανία και στο ΝΑΤΟ. Η απεριόριστη εμπιστοσύνη που δείχνει ο Κύπριος πρόεδρος στις παραπάνω δυνάμεις, αποδεικνύει τουλάχιστον πολιτική αφέλεια (ή μήπως κάτι άλλο;). Κι όπως εύστοχα γράφτηκε (Δημ. Κωνσταντακόπουλος), ο Αναστασιάδης, αφού κούρεψε την οικονομία της Κύπρου, ετοιμάζεται τώρα να κουρέψει την ίδια!Πρέπει να υπενθυμιστεί στον πρόεδρο Αναστασιάδη πως είναι τα veto της Ρωσίας και της Γαλλίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας που κράτησαν όρθια την Κύπρο στο παρελθόν, και της έδωσαν κάποια όπλα απέναντι στα τετελεσμένα του «Αττίλα».

Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμα φορά, πως οι ΗΠΑ δεν έπαψαν να θεωρούν ότι τα στρατηγικά τους συμφέροντα συμπίπτουν με αυτά της Τουρκίας, την οποία ικανοποίησαν πλήρως το 2004 με το σχέδιο Ανάν. Μόνο που αυτό που έρχεται τώρα στην Κύπρο, είναι χειρότερο και από εκείνο το πολύ κακό σχέδιο. Γιατί τώρα υπάρχει και το φυσικό αέριο, που θέλουν να κατευθυνθεί από την Κύπρο όχι στην Κρήτη (κι από εκεί στη Δύση) αλλά στην…Τουρκία! Αυτό αφαιρεί ένα δυνητικό όσο και ασύγκριτο πλεονέκτημα από Ελλάδα και Κύπρο. Και εν τέλει, σε ποια λογική θα διαμοιραστεί στη λογική του 50:50 το κυπριακό φυσικό αέριο; Ακόμη και αν δεχόταν κάποιος το ψευδοκράτος ως κρατική οντότητα, όλα τα ανακαλυφθέντα κοιτάσματα είναι νότια της Λάρνακας και της Λεμεσσού. Κι αν αύριο έρθουν τα γνωστά «κέντρα» και απαιτήσουν ανάλογους διαμοιρασμούς και στο Αιγαίο;Για αυτό, για όλους τους παραπάνω λόγους, η ορθή τακτική τώρα όφειλε να είναι αυτή: Αθήνα και Λευκωσία πρέπει να απεγκλωβιστούν άμεσα και ξεκάθαρα από την παρούσα, νοσηρή και έξωθεν ελεγχόμενη διαδικασία, και να επιδιώξουν να εμπλέξουν ισότιμα και τα πέντε Μόνιμα Μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στη διαδικασία των συνομιλιών.Σχετικό με τα παραπάνω: Γίνεται λόγος για μια μελλοντική ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ.

Όμως, παρά τα ό,ποια τακτικά πλεονεκτήματα και αναβάθμιση που θα αποκτούσε η Λευκωσία, σε επιχειρησιακό επίπεδο κυρίως (και αν το επέτρεπε η Τουρκία, που πολύ αμφιβάλλουμε…) θα συνεπαγόταν μια ΝΑΤΟική Κύπρος στρατηγική αναβάθμιση για το νησί; Και εδώ υπάρχουν ενστάσεις: Υψηλά ιστάμενοι πολιτικοί κύκλοι στη Λευκωσία, τονίζουν με ανησυχία πως το θέμα της ασφάλειας της Κύπρου δεν λύνεται με την «αλλαγή της στολής» του κατοχικού στρατού. Η στολή του ΝΑΤΟ δεν θα προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια, για έναν απλό λόγο: Για τις ΗΠΑ, ο «μεγάλος σύμμαχος» στην περιοχή παραμένει η Τουρκία, και δεν θέλουν με τίποτα να την δυσαρεστήσουν. Απεναντίας, οι Αμερικανοί θα κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν τους Τούρκους κοντά τους, στο δικό τους γεωστρατηγικό μπλοκ.Ας δούμε το πνεύμα στο ίδιο το προσχέδιο, που θα αποτελέσει τη βάση διαπραγμάτευσης: Η αναφορά σε μία ενιαία κυπριακή ιθαγένεια εξουδετερώνεται από την πρωτότυπη παρείσφρηση εσωτερικών ιθαγενειών στο ελληνοκυπριακό και στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος. Άκρως επιβαρυντική είναι και η συνεχής αναφορά σε συνιστώντα κράτη (constituent states), ενώ δεν υπάρχει καμιά αναφορά ότι το νέο μόρφωμα θα είναι συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γενικά, καμία άλλη πτυχή του κυπριακού όπου οι ελληνικές θέσεις είναι ισχυρές (εδαφικό, προσφυγικό) δεν αναφέρεται στο κείμενο.


Μόνο όσα βολεύουν τους Τούρκους, κι αυτό βεβαίως κάθε άλλο παρά τυχαίο ήταν.Θυμίζουμε το πιο τραγικό: Πως στις συγκλίσεις Ντάουνερ μένει ανοιχτή μεταξύ πολλών άλλων και η παραχώρηση στα 70 εκ. πολίτες της Τουρκίας του δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης, ιδιοκτησίας και διακίνησης σε ολόκληρη την Κύπρο, αμέσως μετά τη λύση και ανεξαρτήτως ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ! Δίνεται στην ουσία η δυνατότητα στην Τουρκία να εποικίσει και σταδιακά να εκτουρκίσει, με νόμιμο τρόπο, ολόκληρη την Κύπρο! Αυτό ήταν πάγια τουρκική απαίτηση, προς εξισορρόπηση του νομίμου δικαιώματος εγκατάστασης Ελλαδιτών στην Κύπρο, ως πολιτών της ΕΕ (στην ελεύθερη Κύπρο ζουν σήμερα πάνω από 50.000 Ελλαδίτες). Δηλαδή, οι Τούρκοι απαιτούν (θα το δεχθείτε κι αυτό κε Αναστασιάδη;) δυνατότητα νομίμου εποικισμού ολοκλήρου της Κύπρου!Επί της διαδικασίας: Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι Αμερικανοί έχουν πάρει από τους Βρετανούς στα χέρια τους τις εξελίξεις και έχουν ήδη καταστρώσει δύο σχέδια δράσης: Το πρώτο προβλέπει διαπραγμάτευση εξπρές και συμφωνία πριν τις ευρωεκλογές του Μαΐου. Πράγμα δύσκολο, ακόμη και για έναν «υπερευέλικτο» πολιτικό, όπως είναι ο Αναστασιάδης. Το δεύτερο και εναλλακτικό σχέδιο, επιθυμεί μια πιο συντηρητική διαδικασία, με στόχο μια συμφωνία το φθινόπωρο, μετά τις τουρκικές εκλογές.

Ακούγεται μάλιστα, πως οι σχεδιασμοί προβλέπουν την ανακήρυξη της «Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας» την 1η Οκτωβρίου 2014, επέτειο στην Κύπρο της ίδρυσης του κράτους, το 1960. Ο συμβολισμός προφανής: Να καταδειχθεί το νέο, νόθο συνομοσπονδιακό κατασκεύασμα, ως συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ώστε να μείνουν οι Ελληνοκύπριοι με την ψευδαίσθηση πως δεν διαλύεται το κράτος τους, αλλά απλώς εξελίσσσεται.Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία αυτή τη φορά στεγανοποιούν τη διαδικασία, για να μην υποστούν νέο 2004. Προχώρησαν στην απομάκρυνση του Αλεξάντερ Ντάουνερ, ώστε να ικανοποιήσουν τις ανησυχίες της Λευκωσίας προς το πρόσωπο του άκρως φιλότουρκου (πρώην πλέον) διαμεσολαβητή του ΟΗΕ. Επίσης προσανατολίζονται στο να δώσουν κάποιας μορφής εγγυήσεις (μήπως από το …ΝΑΤΟ;) για τα κυρίαρχα δικαιώματα της νέας «ενωμένης» Κυπριακής Δημοκρατίας, εγγυήσεις πχ στην ΑΟΖ του νέου κράτους, και εγγυήσεις για την αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων, στην προαναφερθείσα λογική του διαμοιρασμού. Η θέση των ΗΠΑ για την ενεργειακή παράμετρο, παρασκηνιακά έχει μεταφερθεί στη Λευκωσία: Φυσικό αέριο, μόνο μετά τη λύση! Και μόνο μέσω της «φίλης» Τουρκίας!Η ΕΕ από πλευράς της, αντί να επιμείνει στο κοινοτικό κεκτημένο και την εφαρμογή των αξιών της στο νέο κράτος, ωθείται από Λονδίνο και Ουάσινγκτον να συμμετάσχει στην παροχή οικονομικών κινήτρων, όχι μετά τη λύση αλλά παράλληλα με τη διαπραγμάτευση, ώστε να «φτιαχτεί κλίμα».


Ταυτόχρονα, επανενεργοποιείται η οικονομική διάσταση της πλατφόρμας του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, για να καλλιεργήσουν θετικά αισθήματα στην ελληνική κοινή γνώμη. UNOPS, USAID, PRIO, από κοινού με τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια της ελεύθερης και κατεχόμενης Κύπρου, άρχισαν την προπαγάνδα για τα οικονομικά οφέλη της λύσης. Ο διαχρονικός «καημός» Άγγλων και Τούρκων να σπάσουν την εθνική συνείδηση των Ελλήνων της Κύπρου, θα επιχειρηθεί να περάσει τώρα με άφθονα δολάρια, υπό την επίβλεψη των γνωστών ΜΚΟ που πρωταγωνίστησαν για την επιβολή του σχεδίου Ανάν. Στη λογική αυτή, μεγάλα αμερικανικά και ισραηλινά κεφάλαια ετοιμάζονται να μετατρέψουν τη νεκρή σήμερα Αμμόχωστο σε Las Vegas της ανατολικής Μεσογείου. Τεράστια casino resorts, εν μέσω άφθονων δολαρίων, θα εξυπηρετήσουν το όραμα της μεταεθνικής Κύπρου: Εξαγνισμός και «ολική επαναφορά» των Τούρκων, αλλά και απεθνοποίηση των Ελλήνων. Η ιστορική πόλη του Ευαγόρα, θεματοφύλακας και κιβωτός της ελληνικής ιδέας στην Κύπρο για αιώνες, θα καταντήσει κέντρο ξεπλύματος χρήματος και συνειδήσεων. Η «νέα Αμμόχωστος» θα είναι το πιλοτικό πρόγραμμα, το «θερμοκήπιο» όπου θα παραχθεί το νέο, μεταλλαγμένο είδος απεθνοποιημένων Κυπρίων.

Οι Βρετανοί από πλευράς τους, παίζουν και τα δικά τους, «προσωπικά» παιχνίδια. Μέσω της συμφωνίας που υπέγραψε μαζί τους ο Αναστασιάδης στο Λονδίνο στις 15 Ιανουαρίου, προωθούν από πλευράς τους την μετεξέλιξη των βάσεών τους στην Κύπρο σε πρόπλασμα κράτους. Με δέλεαρ κάποια οικονομικά οφέλη για τους Έλληνες ιδιοκτήτες γης που βρίσκονται εντός των ορίων των βάσεων, τονίζεται ρητώς στη συμφωνία (εδώ είναι η μεγάλη παγίδα) πως «όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες που έχουν το δικαίωμα ιδιοκτησίας και εγκατάστασης στην Κυπριακή Δημοκρατία ως χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποκτούν αυτά τα δικαιώματα και στο έδαφος των βάσεων».Αυτή η πρόνοια δεν μπήκε καθόλου τυχαία από τους Βρετανούς. Θα επιτρέψει «νόμιμα» να εγκατασταθεί μεγάλος αριθμός Βρετανών πολιτών εκεί (Ευρωπαίοι πολίτες είναι και οι Άγγλοι), ώστε να αλλοιωθεί ο ελληνικός πληθυσμός, και να γίνουν αυτοί πλειοψηφία σε λίγα χρόνια. Τι θα εμποδίσει τη Βρετανία όταν το αποφασίσει μετά από 10-15 χρόνια, με μια νέα πληθυσμιακή σύνθεση στις βάσεις, να προχωρήσει σ’ ένα δημοψήφισμα ανάμεσα στους κατοίκους αυτών των περιοχών για το μελλοντικό καθεστώς τους;

Το προβλέπει η «Λευκή Βίβλος» τους, μιλώντας για αυτοδιάθεση των Βρετανών κατοίκων υπερπόντιων περιοχών!Έτσι θα δημιουργηθεί πρόπλασμα κράτους, ένα νέο Γιβραλτάρ. Ασχολείται κανείς στα ΥΠΕΞ Αθήνας και Λευκωσίας με αυτό το ζοφερό ενδεχόμενο τριχοτόμησης της κατά τα άλλα «ενωμένης» Κύπρου; Και η Αθήνα, το αυτοαποκαλούμενο και εθνικό κέντρο; Όχι φυσικά, δεν ασχολείται με «ενοχλητικές» λεπτομέρειες, τύπου κυπριακό και σκοπιανό. Προέχει η πολιτική διάσωση των «ναυαγίων» Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη και λοιπών μνημονιακών αχθοφόρων.Εν τέλει, πως αντιλαμβάνονται Μαξίμου και ΥΠΕΞ τη θέση και τις ευθύνες της Ελλάδας; Αν η εξωτερική πολιτική «βολεύεται» από μια ελληνική έκλειψη από την ανατ. Μεσόγειο, έχουν συνυπολογιστεί οι εθνικές συνέπειες; Θέλουν να κρατηθούν ζωντανές εθνικές υποθήκες στην Κύπρο, ή αποφάσισαν γεωστρατηγική απόσυρση προς δυσμάς; Κι ακόμη, αυτό: Αν η Κύπρος γίνει ένα ελεγχόμενο από την Τουρκία μόρφωμα, πώς θα συνεχίσει τη συμμαχία της με το Ισραήλ; Είναι σαφές ότι η Άγκυρα θα προβάλλει σοβαρά εμπόδια στην συνέχιση μιας κυπρο-ισραηλινής αμυντικής συμμαχίας εναντίον της Τουρκίας. Αντιλαμβάνεται ο καθείς ποια θα είναι η εξωτερική πολιτική ενός τέτοιου «κράτους». Θα δεχθεί η Ελλάδα (αλλά και το Ισραήλ) μέσα από μια λύση-διάλυση του κυπριακού κράτους, έναν «ενεργειακό Αττίλα»; Η υπόθεση συνδέεται με την συνολική μεθόδευση για ενιαίο ενεργειακό μπλοκ ΗΠΑ-Τουρκίας-Αζερμπαιτζάν-Ισραήλ, με Ελλάδα και Κύπρο σε ρόλους ανθυποκομπάρσων. Εδώ πρέπει να επιδιωχθεί μια ελληνική πρόταση, με την Τουρκία εκτός.Θυμίζουμε τον χείριστο κίνδυνο, μέσα από το επερχόμενο «Ανάν 2»: Με την ειρηνική εισβολή εκατομμυρίων Τούρκων στο νέο κράτος, το ακραίο σουνιτικό Ισλάμ της Τουρκίας θα εισέλθει ανεμπόδιστα, αλλοιώνοντας και τον (ακόμα) ελεύθερο νότο.


Η Κύπρος όπως την γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, ένα ελληνικό-χριστιανικό κράτος, θα πάψει να υπάρχει και θα αποξενωθεί από την Ελλάδα. Αυτό μπορεί να εξυπηρετεί την πολιτική αφασία του αθηναικού μικροελλαδισμού, αλλά όχι μια πανεθνική στρατηγική ανάτασης του Ελληνισμού συνολικά.Ο κυπριακός Ελληνισμός μπορεί να περιμένει «κάτι» από μια παραπαίουσα Ελλάδα; Την ώρα που θα κρίνονται όλα (δημοψήφισμα), ελπίδα όλων στο νησί θα είναι να μην οχυρωθεί η Αθήνα πίσω από ανέξοδα λόγια «συμπαράστασης», ως συνήθως. Γιατί εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ερμαφρόδιτη ένωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων σε ένα μεταεθνικό κράτος-πειραματόζωο. Η Κύπρος του 2030, τριχοτομημένη, με την γονατισμένη Ελλάδα απούσα, ελάχιστα θα θυμίζει τη σημερινή.Επειδή η Ιστορία επαναλαμβάνεται (στο κυπριακό όχι ως φάρσα αλλά ως πικρό δράμα σύμπαντος του Ελληνισμού), στη Μεγαλόνησο παραμένει ισχυρή η πεποίθηση πως στις κρίσιμες ώρες που ζυγώνουν, το εθνικό κέντρο θα συμπεριφερθεί όχι ως «εθνική μητριά», ως ενεργό εθνικό υποκείμενο, που θα ακυρώσει τους σχεδιασμούς που ξεκίνησαν.Αντί επιλόγου, παραθέτουμε ένα εύστοχο όσο και γλαφυρό απόσπασμα του δημοσιογράφου Λάζαρου Μαύρου από τη Λευκωσία: «Πολλοί λαοί, για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, αποδεικνύονται ανίκανοι ή δεν αξιώνονται ή δεν έχουν και την τύχη ν’ αναδείξουν ικανούς και άξιους ηγέτες, ώστε να κυβερνήσουν σωστά, ν’ αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα προβλήματα και να προσφέρουν στην πατρίδα τους ένα καλό παρόν κι ένα καλύτερο μέλλον. Και ο κυπριακός λαός, επί δεκαετίες, με την ψήφο του αναδεικνύει διαρκώς πρώτα κι επικεφαλής δύο κόμματα, τον ΔΗ.ΣΥ. και το ΑΚΕΛ. Ακολουθούν το ΔΗΚΟ και τα υπόλοιπα.

Και διαδοχικούς προέδρους, με κυβερνήσεις, απ’ αυτά τα κόμματα: Η Κύπρος σύρθηκε στη χρεοκοπία. Υποδουλώθηκε στην Τροϊκοκρατία. Ενώ, παράλληλα, συνέχισε να υφίσταται την τουρκική κατοχή της μισής πατρίδας. Η Τουρκία-κατακτητής, ανενόχλητη κι ατιμώρητη, εμπεδώνει τα κεκτημένα της στην Κύπρο. Κι αναμένει τις ελληνικές υπογραφές νομιμοποίησής τους.Πως προσκάλεσε η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ και πώς διαπραγματεύτηκε την υπαγωγή της Κύπρου στην Τροϊκοκρατία είναι γνωστό. Πώς διαπραγματεύτηκε το Κυπριακό και ποιες γενναίες προσφορές έκαμε στους Τούρκους, είναι επίσης γνωστό. Πώς υποτάχθηκε στη διά του κουρέματος μετατροπή της Κύπρου σε πειραματόζωο, η κυβέρνηση ΔΗ.ΣΥ., και πώς κάθε της απόφαση οφείλει να είναι τροϊκότερη της Τροϊκοκρατίας, είναι επίσης πασίδηλο. Πώς σύρθηκε, επίσης, στη Συμφωνία Αναστασιάδη - Έρογλου για το κυπριακό είναι ωσαύτως γνωστότατα. Τα βλέπει και τα βιώνει καθημερινά σύμπας ο λαός. Ο οποίος, διά της ψήφου του, ανέδειξε, πλειοψηφικά, το 2008 πρόεδρο τον Χριστόφια και το 2013 πρόεδρο τον Αναστασιάδη.Με αυτών των προσόντων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων ηγέτες -τους διά της ψήφου των πολιτών ηγέτες, με αυτούς να διαπραγματεύονται και το κυπριακό για να επιβάλουν τη Διζωνική των δύο συνιστώντων κρατών, μπορεί ο καθένας να δει και να προβλέψει, με στοιχειώδη εκ των πραγμάτων και εκ των προσόντων διορατικότητα, πώς θα είναι στην πράξη ο «Συνεταιρισμός των Δύο Συνιστώντων States: Με το ένα «στέιτ» υπερήφανο προγεφύρωμα της Τουρκίας.


Και τ’ άλλο «στέιτ» υπερήφανο πειραματόζωο, για τις επιδόσεις του στους όρους υποταγής του στην Τροϊκοκρατία. Αυτοί που η πλειοψηφία μας εξέλεξε, διαπραγματεύονται και υποτάσσονται στις εντολές της Τρόικας επί παντός. Για να συμπεράνετε με ασφάλεια και να ξέρετε εγκύρως, από τώρα, πώς διαπραγματεύονται και πώς θα υποτάσσονται στο τουρκικό συνιστών Κράτος (ή όπως άλλως ονομαστεί), το οποίο, ανέκαθεν υπήρξε και πάντα θα είναι το τουρκικότερο στον κόσμο προγεφύρωμα της Τουρκίας επί της Κύπρου. Θέλετε να σκεφτείτε και για τα… κοιτάσματα της ΑΟΖ»;Εφάμιλλο, ομογάλακτο και ομομήτριο του κυπριακού πολιτικού κατεστημένου, είναι και το αθηναικό (και επ’ ουδενί ελληνικό), θα προσθέταμε εμείς.Αυτό που επί του θλιβερού παρόντος μπορεί να σώσει την κατάσταση, είναι ένα παλλαικό μέτωπο αντίστασης, από τα πολιτικά κόμματα σε Ελλάδα και Κύπρο, και από τους συλλογικούς φορείς, που τσάκισαν το 2004 το σχέδιο Ανάν. Η ιστορία ξανακαλεί στις επάλξεις. Απόκρουση αυτού που έρχεται να πνίξει τον κυπριακό Ελληνισμό, κρατά ζωντανή την ελπίδα για κάτι καλύτερο στο μέλλον. Αποδοχή του αντίθετα, θα φέρει σύντομα και νομοτελειακά, πλάι στη Νέα Σμύρνη τη Νέα Λεμεσσό, πλάι στη Νέα Ιωνία τη Νέα Λάρνακα. Και νέα Μικρασία, δεν την αντέχει η γονατισμένη μας πατρίδα…






*Ο Σταύρος Καρκαλέτσης είναι πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών & Διεθνών Αναλύσεων και υποψήφιος ευρωβουλευτής με τους Ανεξάρτητους Έλληνες.

Δημοσίευση σχολίου Blogger

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 
Top