0



Κάτι "ψήνεται" που λένε και δεν έχει να κάνει ούτε με την Ουκρανία, ούτε με την Γεωργία, ούτε γενικά με την ανάσχεση της επεκτατικής πολιτικής του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη. Μην χαίρεστε όμως, γιατί αυτό που συμβαίνει μάλλον είναι χειρότερο.

Σύμφωνα με το RIA NOVOSTI, ο Πούτιν θα επισκεφθεί την Κούβα, την Βραζιλία και την Αργεντινή αργότερα κατά τον μήνα Ιούλιο πριν παραστεί στο συνέδριο των BRICS (Brazil, Russia, India, China, South Africa) από τις 11-16 Ιουλίου.

Το Κρεμλίνο σε επίσημη ανακοίνωσή του κάνει λόγο για συνάντηση του Ρώσου Προέδρου, στο περιθώριο της διάσκεψης, με τους ηγέτες της Κίνας, της Ινδίας και της Νότιας Αφρικής καθώς επίσης και με κάποιους ηγέτες χωρών της Λατινικής Αμερικής. 

Το έκτο συνέδριο των BRICS αναμένεται να διεξαχθεί στην Βορειοανατολική πόλη της Βραζιλίας Fortaleza, και θα έχει σαν θέμα την ένταξη της Αργεντινής στον θεσμό αφενός, ενώ το κυρίαρχο θέμα συζήτησης θα είναι η δημιουργία μιας δεύτερης "Παγκόσμιας Τράπεζας", που όπως όλα δείχνουν θα έχει έδρα την Σαγκάη. Η επιλογή γίνεται με βάση την οικονομική ισχύ της Κίνας, η οποία είναι πλέον η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο με τον μεγαλύτερο όγκο εμπορίου και επενδύσεων.

Κάθε χώρα αναμένεται να συμμετάσχει ίσοις όροις προσφέροντας ανάλογο μερίδιο από τα αρχικά 50 δις δολάρια που χρειάζονται για την ίδρυση της τράπεζας. Επιπρόσθετα, άλλα 100 δις δολάρια προβλέπεται να επενδυνθούν σαν "πυροσβεστικά κεφάλαια" σε περίπτωση κρίσης. Η Παγκόσμια τράπεζα αυτή την στιγμή διαθέτει κεφαλαιοποίηση της τάξης των 223 δις, αλλά το νέο ταμείο των BRICS δεν έχει σαν στόχο-ακόμα-να αντικαταστήσει τους Δυτικούς Θεσμούς. Η δημιουργία του έχει να κάνει με την κατάδειξη στις παγκόσμιες αγορές πως το Κέντρο βάρους των συναλλαγών έχει αρχίσει να μετακινείται από τα Δυτικά στα Ανατολικά. Τούτο μπορεί να ακούγεται κάπως συμβολικό, αλλά στον "νευρικό" κόσμο των επενδύσεων, μπορεί να εκληφθεί σαν άμεσο μήνυμα προς στήριξη της Ανατολικής Κοινοπραξίας σε βάρος των ήδη υπαρχόντων μέχρι τώρα Δυτικών Θεσμών. Γι'αυτό και η επικοινωνιακή εκστρατεία των BRICS θα πρέπει να είναι πολύ προσεγμένη, καθότι στην κυριολεξία από την μια στιγμή στην άλλη, δεδομένης της εξαιρετικής αστάθειας των αγορών, μπορεί να προκαλέσουν παγκόσμιο οικονομικό κραχ, χωρίς να το θέλουν και χωρίς φυσικά να τους συμφέρει. Μια πορεία απεξάρτησης από το δολάριο αναμένεται να είναι μακρά και επίπονη, αν γίνει από την μια στιγμή στην άλλη, τότε η βόμβα που κρατούν οι χώρες των BRICS, μπορεί από την μια στιγμή στην άλλη να σκάσει στα χέρια τους, γι'αυτό άλλωστε χρειάζονται την Κίνα με τις επενδύσεις και φυσικά "τις άκρες της" στο παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό σκηνικό.

Ας έρθουμε τώρα στην Ρωσία και στη σημασία των συναντήσεων του Πούτιν με τους ηγέτες της Κίνας, Ινδίας, Νότιας Αφρικής, καθώς επίσης και με κάποιους Λατινοαμερικανούς, όπως γράψαμε πιο πάνω. Είναι εμφανές πως ο Ρώσος πρόεδρος προσπαθεί να δημιουργήσει μια αρτηρία ζεύξης μεταξύ του θεσμού των BRICS και των G20, όχι κατ'ανάγκη ορμώμενος από εκδικητικούς λόγους που έχουν να κάνουν με την αποβολή της Ρωσίας από τους G8, αλλά επειδή η Ρωσία είχε παύσει να πιστεύει στον θεσμό των G8 πολύ πριν αποβληθεί λόγω Κριμαίας, γι'αυτό άλλωστε και εξέλαβε την αποβολή της ως "αστεία". 

Η Ρωσία έχει εναγγαλίσει την πραγματικότητα, η οποία καταδυκνείει έναν κόσμο πολυ-πολικό, έναν κόσμο επικίνδυνο και ασταθή και αυτό άρχισε να φαίνεται επίσημα από το 2007 από τον περίφημο λόγο του Πούτιν στο Μόναχο. Η δε ύστατη προσπάθεια προσέγγισης του Αμερικανού Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα, με αφορμή την 4η Ιουλίου, είχε να κάνει με αυτό ακριβώς το ζήτημα. Δηλαδή την επαφή της Αμερικής με την πραγματικότητα, την πολύ επικίνδυνη πραγματικότητα. Το 2007 ο Πούτιν είχε καλέσει την Αμερική να αποτελέσει κινητήρια δύναμη σε μια εποχή που η ισχύς δεν συγκεντρώνεται σε ένα μόνο κράτος αλλά σε μια πληθώρα. Η Αμερική ποτέ δεν δέχτηκε τον ρόλο του "συνοδοιπόρου" στο μονοπάτι της ισχύος, εμφανίζοντας έντονα τα συμπτώματα ακαμψίας και άρνησης της πραγματικότητας που εμφάνισαν τόσες αυτοκρατορίες ιστορικά πριν διαλυθούν. Το επιστέγασμα της "άρνησης" ήρθε με την εμμονή του Ομπάμα στην Αμερικανική "εξαιρετικότητα", τρανό παράδειγμα της οποίας αποτελεί η σχετικά πρόσφατη ομιλία του Αμερικανού Προέδρου στο West Point (Αντίστοιχη ΣΣΕ) στην οποία τόνισε πως: "Η Αμερικανική εξαιρετικότητα δεν έγκειται στην ικανότητά μας να εμπαίζουμε τις διεθνείς νόρμες και τον κανόνα του νόμου γενικά, έγκειται στην πρόθεσή μας να τις επιβεβαιώνουμε μέσα από τις πράξεις μας".



Την ίδια αυτοκαταστροφική πορεία έχουν ακολουθήσει στα "στερνά τους" πολλές άλλες αυτοκρατορίες, μένοντας τελματωμένες στις συνθήκες που τις ανέδειξαν και τις κατέστησαν ιστορικά ως τον μόνο παίκτη που είχε να προσφέρει κάτι αξιόλογο την συγκεκριμένη περίοδο. Οι συνθήκες όμως έχουν αλλάξει και οι Αμερικανοί, αν υπήρξαν ποτέ "εξαιρετικές περιπτώσεις", με την καλή την έννοια, τώρα με την στάση τους αποτελούν εξαίρεση με την κακή. Η εμμονή τους στην διασφάλιση της Παγκόσμιας Ειρήνης κάνει αυτή καθαυτή την Ειρήνη ακόμα πιο εύθραυστη στο σύγχρονο πεδίο της άγριας διεθνικής πολυ-πολικότητας.

Για να κλείσουμε, εκείνο το οποίος επιδιώκει η Αμερική μέσω των κυρώσεων της προς τη Ρωσία είναι η απομόνωση της Δεύτερης από την Διεθνή Κοινότητα, εντούτοις οι κινήσεις της Ρωσίας (που μοιάζουν πολύ με τις λαβές του Τζούντο στην οποία πολεμική τέχνη ο πρόεδρος Πούτιν έχει διαπρέψει) στοχεύουν στην χρησιμοποίηση της απειλής προκειμένου να ενώσουν την Διεθνή Κοινότητα (και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα) και να το στρέψουν-αναγκαστικά εφόσον οι ΗΠΑ δεν συμμορφώνονται-εναντίον τους.

Οι κινήσεις αυτές στην παγκοσμια οικονομικο-πολιτική σκηνή είναι πέραν του σωστού και του λάθους. Η Ρωσία αναγκάστηκε, όπως έχουμε γράψει και παλαιότερα, να πάρει αυτό τον δρόμο, δεν ήταν  επιλογή του Πούτιν να "στριμώξει" την Αμερική. Η μεγαλύτερη όμως πρόκληση που αντιμετωπίζει μια μετά-Αμερικανική παγκόσμια οικονομία είναι η απεξάρτηση από το δολάριο, η οποία αν γίνει πολύ γρήγορα θα οδηγήσει στην παντελή καταστροφή των οικονομικών δομών όπως τις γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, ενώ αν γίνει πολύ αργά, τότε οι ΗΠΑ ίσως προσπαθήσουν να "αμυνθούν" και να γλιτώσουν την κατάρρευση σε μια έκρηξη α λα "Σουπερνόβα", χρησιμοποιώντας τις εξαιρετικά υπολογίσιμες στρατιωτικές τους δομές.

Για το Άμυνα Πολιτική,

Αλέξανδρος Μπούφεσης

PgC-Counter Terrorism, Security Analyst

Δημοσίευση σχολίου Blogger

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 
Top