0
Αναφέρομένοι στις προτάσεις για την αντιμετώπιση της απειλής θα πρέπει να επισημάνουμε την ανάγκη για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος αεράμυνας που θα δρα συνδυαστικά με αυτό των άλλων κλάδων των Ε.Δ, κάτι που απ' όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε έχει ήδη γίνει. Αρχίζοντας από τις οργανωτικές δομές είναι γνωστό πως έχει εδώ και χρόνια δημιουργηθεί Πτέρυγα Αντιαεροπορικού πυροβολικού κίνηση που γενικά κινείται προς την σωστή κατεύθυνση.


Θα έπρεπε ίσως να μελετηθεί το παράδειγμα του Αμερικανικού στρατού που έχει στις τάξεις του ξεχωριστό όπλο Α/Α πυροβολικού και πιο συγκεκριμένα το Air Defence Artillery παρά τους περιορισμούς που θέτει η οικονομική κρίση και άλλοι παράγοντες (π.χ εξεύρεση προσωπικού). Με αυτόν τον τρόπο είναι βέβαιο πως θα αναβαθμιστεί κάθετα το επίπεδο του Α/Α πυροβολικού λόγω συνεχούς και μόνιμης τριβής του μόνιμου προσωπικού με το αντικείμενο και την συνακόλουθη συσσώρευση γνώσης και εμπειρίας καθώς και της ανάπτυξης της ανάλογης νοοτροπίας και πνεύματος του όπλου.

Προχωρώντας στις προτάσεις που αφορούν το υλικό πρέπει να επισημανθεί η ανάγκη να αποκτήσει το Α/Α πυροβολικό κινητά 3D ραντάρ τα οποία θα είναι διασυνδεδεμένα με το ΣΑΕ μέσω ζεύξης δεδομένων. Ενδεικτικά παρατίθεται το ραντάρ Giraffe AMB. Το τελευταίο είναι είναι ένας σύγχρονης σχεδίασης και φιλοσοφίας ραντάρ που εκπέμπει στη ζώνη συχνοτήτων 5,4-5,9 Ghz με ακτίνα εντοπισμού στόχου μεγέθους μαχητικού τα 100 χιλιόμετρα και τα 60.000 πόδια καθ'ύψος. Φυσικά πρέπει να ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα ώστε τα ραντάρ να μείνουν απρόσβλητα από εχθρικές ενέργειες προσβολής τους, τόσο με την χρήση επίγειων μέσων φύλαξης και παραπλάνησης όσο και με εφαρμογή τεχνικών ελέγχου εκπομπών (EMCON).

Επίσης η άμυνα των συγκεκριμένων ραντάρ όσο και των ραντάρ έρευνας και εγκλωβισμού των συστημάτων Α/Α άμυνας θα μπορούσε να ενισχυθεί έναντι απειλών αντιραντάρ όπως οι τουρκικοί HARM και τα HARPY με την χρήση συστημάτων παραπλάνησης βλημάτων ARM (Anti-Radiation Missile). Ενδεικτικά αναφέρουμε το σύστημα ARM-D της αμερικανικής ITT-Giffilan. Το τελευταίο “μιμείται” τις εκπομπές ραντάρ των συστημάτων που προστατεύει και ελκύει τα βλήματα και UCAV αντιραντάρ μακριά τους. Επείγει επίσης,αν δεν έχει ήδη γίνει ο εξοπλισμός των συστημάτων Α/Α άμυνας με παθητικά συστήματα έρευνας και εγκλωβισμού όπως Η/Ο αισθητήρες. Τα Tor-M1 και τα OSA-AK/AKM διαθέτουν ήδη ανάλογους αισθητήρες ενώ τοποθέτηση τους στα HAWK θα τους προσέδιδε δυνατότητα παθητικής λειτουργίας κάτι που θα επαύξανε κατακόρυφα την επιβιωσιμότητα τους. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι είμαστε αντίθετοι με την αντικατάσταση των HAWK.


Το σύστημα εκσυγχρονίστηκε σχετικά πρόσφατα, με αποτέλεσμα να διαθέτει αναβαθμισμένες δυνατότητες, τα προβλήματα που υπήρχαν με την υποστήριξη του και την λήξη του ορίου ζωής των πυραυλοκινητήρων των βλημάτων τους είναι αντιμετωπίσιμα(πρόσφατα παρουσιάστηκε στο διεθνή ειδικό τύπο η είδηση πως ανετέθη σύμβαση επιμήκυνσης της επιχειρησιακής ζωής των βλημάτων του) ενώ σε ελληνική υπηρεσία θα μπορούσε να εξοπλιστεί τόσο με βελτιωμένα βλήματα MIM-23M/K με αυξημένη φονικότητα,αξιοπιστία,βελτιωμένα χαρακτηριστικά ECCM και περιορισμένη ικανότητα αντιμετώπισης τακτικών βαλλιστικών βλημάτων όσο και με βλήματα AMRAAM (8 βλήματα ανά εκτοξευτή) σχηματίζοντας ένα πολυχρηστικό Α/Α σύστημα. Επείγει επίσης ο εξοπλισμός τους με ένα σύγχρονο 3D ραντάρ έρευνας όπως το MPQ-64 Sentinel.

Το τελευταίο λειτουργεί στην X μπάντα και στην έκδοση F1 παρέχει ικανότητα αποκάλυψης στόχων μεγέθους μχαητικού στα 75 Km. Μια καλή ιδεά θα ήταν να απαγκιστρωθεί ο Ε.Σ από την ευθύνη εξασφάλισης της στρατηγικής υποδομής της χώρας που πρέπει να αποδοθεί στην Π.Α και τα συστήματα HAWK να προωθηθούν στον Έβρο και στα νησιά,αναπτυσσόμενα στα τελευταία ως ανεξάρτητες πυροβολαρχίες. Απαραίτητη είναι η διασύνδεση του HAWK με το λοιπό σύστημα αεράμυνας μέσω Link 16 που θα το εισαγάγει στην εποχή των δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων. Αν παρά ταύτα επιλεγεί η λύση της αντικατάστασης των HAWK δύο συστήματα προβάλλουν ως πιθανότερες επιλογές:το ρωσικής κατασκευής BUK-M2 και το Ισραηλινής κατασκευής SPYDER. Το πρώτο είναι σύστημα μέσου βεληνεκούς που αναπτύχθηκε ως αντικαταστάτης του συστήματος KUB σε Σοβιετική υπηρεσία. Το όχημα εκτόξευσης φέρει 4 βλήματα 9M38, 9M38M1 και 9M317 με βεληνεκές ανάλογα με την πηγή 32-45 Km. Στην τυπική διαμόρφωση τάγματος αποτελείται από όχημα διοίκησης, ραντάρ πρόσκτησης στόχων, έξι εκτοξευτές και τρία οχήματα επαναγέμισης.


To Ελληνικό δίκτυο αεράμυνας θεωρείται από τα κορυφαία του ΝΑΤΟ κατά πολύ ανώτερο της Τουρκίας.

Το SPYDER είναι ένα πολυχρηστικό αντιαεροπορικό σύστημα που συνδυάζει δύο είδη βλημάτων, το υπέρυθρης καθοδήγησης βλήμα Python-4 και το βλήμα ενεργού καθοδήγησης ραντάρ Derby με εμβέλεια αντίστοιχα τα 15 και 37 Km. Αναπτύσσεται σε πυροβολαρχίες των έξι εκτοξευτών ολοκληρωμένους με μονάδα διοίκησης και ελέγχου που φιλοξενεί ραντάρ EL/M-2106 ATAR με ικανότητα παρακολούθησης άνω των 500 στόχων, σύστημα IFF και εξοπλισμό επικοινωνιών. Σύμφωνα με πληροφορίες το SPYDER έχει ήδη επιδειχθεί και αξιολογηθεί από τον Ε.Σ. Αν περάσουμε στα συστήματα SHORADS επείγει η αντικατάσταση των συστημάτων OSA-AK/AKM από κάτι νεώτερο, είτε στη μορφή του Tor-M1 είτε στη μορφή του Pantsir-S1. Το τελευταίο είναι ένα προηγμένο σύστημα αεράμυνας και κατασκευάζεται από την την KBP. Το σύστημα αποτελεί ένα υβριδικό σύστημα που συνδυάζει πυροβόλα και αντιεροπορικά Κ/Β. Πιο συγκεκριμένα φέρει 2 διπλά πυροβόλα 2A38M των 30 mm με βεληνεκές τεσσάρων χιλιομέτρων και 12 βλήματα 57E6 με βεληνεκές τα 20 χιλιόμετρα και ύψος εμπλοκής τα 15.000 μέτρα.

Το σύστημα φέρει ραντάρ ερεύνης διάταξης φάσης σε μπάντα UHF που το καθιστά ικανό να εντοπίζει στόχους σε ελάχιστη απόσταση 32 χιλιομέτρων σε τόξο 360 μοιρών και ραντάρ ιχνηλάτησης διάταξης φάσης μπάντας EHF που του επιτρέπει να εμπλέκει στόχους σε μέγιστη απόσταση τουλάχιστον 24 χιλιομέτρων. Εκτός αυτών το σύστημα φέρει Ε/Ο σύστημα έρευνας και ιχνηλάτησης αποτελούμενο από IR κάμερα. Με τα παραπάνω το σύστημα καθίσταται ικανό να εμπλέκει ταυτόχρονα 4 στόχους(3 με το ραντάρ ιχνηλάτησης και 1 με τον IR αισθητήρα). Το Tor-M1 υπηρετεί ήδη στις ΕΕΔ. Στην πιο πρόσφατη έκδοση του Tor-M2 φέρεται πάνω σε τροχοφόρο όχημα MZKT-6922 με πλήρως ψηφιακά ηλεκτρονικά και βελτιωμένο σύστημα ηλεκτρο-οπτικής πρόσκτησης στόχων ημέρα/νύκτα. Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία Almaz-Antey το σύστημα εκτός από την αναχαίτιση αεροσκαφών σε όλα τα ύψη έως και τα 45.000 πόδια, μπορεί να αντιμετωπίσει UAV, πυραύλους κρουζ αλλά ακόμη και βλήματα από πυραυλικά συστήματα.

Το σύστημα, όπου ανάμεσα σε άλλες βελτιώσεις συμπεριλαμβάνεται το αποτελεσματικότερο ραντάρ πρόσκτησης στόχων (τύπου PESA, Passive Electronic Scanning Array) ειδικά σε περιβάλλον αντιμέτρων και η δυνατότητα ταυτόχρονης καθοδήγησης τεσσάρων βλημάτων, έναντι δυο της έκδοσης Tor-M1. Από 'κει και πέρα στόχος πρέπει να είναι η συμπλήρωση της Α/Α άμυνας με επιπλέον αριθμό συστημάτων VSHORADS, ικανά να βάλουν βλήματα Stinger. Μια καλή επιλογή θα ήταν η αναζήτηση μεταχειρισμένων συστημάτων και πιο συγκεκριμένα συστημάτων Avenger από τα αμερικανικά αποθέματα σε περίπτωση που αυτά τεθούν εκτός υπηρεσίας. Τα τελευταία φέρουν οκτώ βλήματα έτοιμα προς εκτόξευση έναντι τεσσάρων του ASRAD και συνιστούν σαφώς ανώτερη επιλογή. Επιτακτική είναι επίσης η ανάγκη για εφοδιασμό όλων των φορητών εκτοξευτών βλημάτων Stinger με θερμικά σκοπευτικά AN/PAS-18 που θα τους επιτρέψει τη δράση όλο το 24ωρο. Ειδικά για τα μικρονήσια όπου τα Stinger είναι ίσως τα μόνα συστήματα που μπορούν να μεταφερθούν η παραπάνω επιχειρησιακή απαίτηση είναι κεφαλαιώδους σημασίας καθώς ο αντίπαλος αναμένεται να εκδηλώσει την αεροκίνητη/ αεραποβατική του ενέργεια νύχτα, εκμεταλλευόμενος το σκότος και την ανυπαρξία δυνατότητας προσβολής της αεροκίνητης δύναμης από τα φίλια μέσα Α/Α άμυνας λόγω ανυπαρξίας ικανότητας νυχτερινής δράσης.


To αντιαεροπορικό σύστημα pantsir-s1 προσφέται ως ο ιδανικός αντικαταστάτης των OSA AK.

Η άμυνα των μικρονήσων θα μπορούσε βέβαια να ενισχυθεί με τα συστήματα OSA τα οποία θα μεταφερθούν εκεί ύστερα από την αντικατάσταση τους στις κύριες νήσους από τα υπό πρόταση οπλικά συστήματα, πλην όμως τίθονται αντικειμενικοί περιορισμοί λόγω τόσο της έλλειψης προσωπικού προκειμένου να επανδρωθούν αυτά τα οπλικά συστήματα όσο και ακαταλληλότητας από πλευράς χώρου και διαμόρφωσης του εδάφους στους χώρους που προβλέπεται να αναπτυχθούν. Με δεδομένη την ανάπτυξη του τουρκικού πυραυλικού πυροβολικού μεγάλου διαμετρήματος και βεληνεκούς θα έπρεπε ίσως να μελετηθεί η απόκτηση κάποιου αντιπυραυλικού συστήματος ώστε να προστατέψει κρίσιμες υποδομές και στόχους υψηλής αξίας από εχθρικές επιθέσεις κορεσμού με ρουκέτες μεγάλου βεληνεκούς και καταστρεπτικής ισχύος όπως οι ρουκέτες του συστήματος Kasigra. Αναφερόμαστε φυσικά σε συστήματα όπως το Ισραηλινό Iron Dome.

Το τελευταίο κατασκευάζεται από την Rafael Advanced Defence Systems. Αναπτύσεται σε πυροβολαρχίες με τυπική διαμόρφωση ένα ραντάρ έρευνας και εγκλωβισμού ELM-284, ένα κέντρο διαχείρισης μάχης και ελέγχου και αριθμό εκτοξευτών κάθενας εκ των οποίων φέρει 20 βλήματα έτοιμα προς εκτόξευση με ελάχιστο βεληνεκές τα 4 χιλιόμετρα και μέγιστο τα 70 χιλιόμετρα. Το σύστημα είναι ήδη επιχειρησιακό με το Ισραηλινό στρατό και έχει δει πολεμική δράση αναχαιτίζοντας ρουκέτες εκτοξευόμενες από τη Λωρίδα της Γάζας προς το Ισραήλ. Το Iron Dome θα μπορούσε να συνδυαστεί με συστήματα C-RAM προφέροντας ένα ολοκληρωμένο πολυστρωματικό δίκτυο αντιπυραυλικής άμυνας. Ενίσχυσης χρήζει και το μη πυραυλικό πυροβολικό. Αναφερόμαστε φυσικά στα αντιαεροπορικά πυροβόλα τα οποία απαξιώνονται σαν κατηγορία οπλικού συστήματος στο δυναμικό του Ε.Σ που δεν φαίνεται να πολυπιστεύει σε αυτά.

Η άποψη αυτή είναι λανθασμένη καθώς κάθε οπλικό σύστημα έχει τη θέση του σε έναν αμυντικό οργανισμό. Θα μπορούσαν αρχικά τα Rh-202 και τα ZU-23 να εκσυγχρονιστούν αποκτώντας συλλογικό ή ατομικό ηλεκτροοπτικό ΣΕΠ που θα τα επιτρέψει να εμπλέκουν με μεγαλύτερη ακρίβεια στόχους ημέρα και νύχτα. Έπειτα υπάρχουν οι μονάδες πυρός ΑΡΤΕΜΙΣ-30 που μπορούν τύχουν ανάλογης αναβάθμισης (π.χ με Η/Ο ΣΕΠ MIRADOR), ενώ θα μπορούσε να μελετηθεί η διασύνδεση τους σ'ένα ευρύτερο ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας όπως π.χ το Skyguard ή το Flycatcher δεχούμενα την τροποποίηση AHEAD που θα τους επιτρέψει να αναλάβουν και αντιβληματικό ρόλο καλύπτωντας κρίσιμες εγκαταστάσεις ή οπλικά συστήματα όπως τα HAWK. Επιπροσθέτως, αναγκαίο είναι να αποκτηθούν αυτοκινούμενα Α/Α πυροβόλα που θα καλύπτουν τους τεθωρακισμένους και μηχανοκίνητους σχαματισμούς του Ε.Σ. Θα μπορούσαν να αναζητηθούν συστήματα Gepard που φέρουν δίδυμο πυροβόλο Oerlikon των 35 mm από τη διεθνή αγορά ή να υπάρξει αναβίωση της ιδέας του S-30 που είχε προτείνει η ελληνική αμυντική βιομηχανία τη δεκαετία του '90.


Το αντιεροπορικά πυροβόλα εξακολουθούν να είναι μια θανάσιμη απειλή ειδικά κατά ελικοπτέρων και χαμηλά ιπτάμενων στόχων χαμηλής ταχύτητας.

Το τελευταίο συνδύαζε πύργο με δύο πυροβόλα Mauser των 30 mm (αποτελούσε στην ουσία μια αυτοκινούμενη έκδοση του ΑΡΤΕΜΙΣ) επί οχήματος “ΛΕΩΝΙΔΑΣ” ενώ μπορούσε να δεχτεί και βλήματα Stinger. Μια ιδέα θα ήταν η τοποθέτηση του πύργου σε πλεονάζοντα άρματα της σειράς Patton ή σε Leopard-1 που αποσύρει από τις τάξεις του ο Ε.Σ. Θα μπορούσε επίσης να εγκατασταθούν τα υπάρχοντα ARTEMIS-30 σε πήγματα Α/Κ πυροβόλων M-110A2 ώστε να αποκτήσουν μια στοιχειώδη κινητικότητα, ενώ ανάλογης εκμετάλλευσης θα μπορούσαν να τύχουν τόσο τα πυροβόλα των M39 Pontiac των αποσυρμένων αεροσκαφών F-5A/B Freedom Fighter της Π.Α όσο και τα πυροβόλα M-61A1 Vulcan από αποσυρθέντα μαχητικά της Π.Α όπως κατέδειξε η πρόσφατη παρουσίαση του M-113G.

Τα Vulcan θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και σε ρυμουλκούμενη έκδοση μεταφερόμενα σε μικρονήσια όπου εκτός της Α/Α τους άμυνας θα ενίσχυαν γενικά την άμυνα του νησιού δρώντας σε ρόλο υποστήριξης χάρη στη μεγάλη ισχύ πυρός που διαθέτουν προσβάλλωντας εκτός από εναέριους, χερσαίους και θαλάσσιους στόχους.

Επίλογος

Συμπερασματικά το όπλο του αντιαεροπορικού πυροβολικού βρίσκεται σήμερα σ'ένα σχετικώς ικανοποιητικό επίπεδο. Με δεδομένη ωστόσο την εξέλιξη της απειλής απαιτείται διαρκής προσπάθεια για τον εκσυγχρονισμό του ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος. Βήματα σαν αυτά που προτάθηκαν κινούνται πιστεύουμε στην σωστή κατεύθυνση αν και η δυσμενής οικονομική συγκυρία αποτελεί τροχοπέδη στην υλοποίηση τους. Επαφίεται στο σύστημα να βρει τρόπους ώστε να επαυξήσει την μαχητική ισχύ του όπλου με οικονομικές και συνάμα επιχειρησιακά αποτελεσματικές λύσεις.





defence news

Δημοσίευση σχολίου Blogger

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 
Top