0

Οι στρατιωτικές δαπάνες του Αζερμπαϊτζάν το 2015 παρέχονται στο ποσό των 3.783.000.000 Μανάτ. Αυτό είναι 27,2% περισσότερο από ό, τι το 2014. Η παρουσίαση των δεδομένων κατά τη συζήτηση του σχεδίου προϋπολογισμού στο κοινοβούλιο, έγινε από τον υπουργό Οικονομικών Σαμίρ Σαρίφοβ, ο οποίος σημείωσε ότι το ποσό αυτό είναι 17,9% των πιστώσεων του προϋπολογισμού.

Σε όρους δολαρίου, οι δαπάνες αυτές είναι περίπου 5.000.000.000 δολάρια. Αυτό είναι άλλο ένα υψηλό ρεκόρ. Αυτό το ποσό είναι κατά 2.000.000.000 πάνω από τον συνολικό κρατικό προϋπολογισμό της Αρμενίας.

Το Μπακού για αρκετά χρόνια εφαρμόζει πιστά τις οδηγίες του Προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ: Στρατιωτικές δαπάνεςτης χώρας, καθ 'υπέρβαση του συνολικού προϋπολογισμού της Αρμενίας. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η μερίδα του λέοντος των κονδυλίων αυτών είναι για την αγορά σύγχρονου στρατιωτικού εξοπλισμού και όπλων.

Το Αζερμπαϊτζάν είναι η μόνη χώρα στην περιοχή στην οποία έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια οι στρατιωτικές εισαγωγές κατά περισσότερο από 150% (σχεδόν κατά 500% οι συνολικές δαπάνες της άμυνας). Επιπλέον, το 85% των κονδυλίων αυτών του Αζερμπαϊτζάν είναι για τις αγορές όπλων από τη Ρωσία. Σύμφωνα με τον διευθυντή του ειδησεογραφικού πρακτορείου Turan Μεχμάν Αλίεφ, μόνο το 2013 το Αζερμπαϊτζάν αγόρασε όπλα από τη Ρωσία για το 3.500.000.000 δολάρια.

"Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η Ρωσία σήμερα περιορίζεται από τις αυστηρές κυρώσεις της Δύσης, είναι αναγκαίο να αναζητήσει νέες πηγές εσόδων, εκτός από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, και αν το Αζερμπαϊτζάν αγοράζει όπλα σε αυτούς τους αριθμούς, γιατί να μην ενταθεί η συνεργασία μαζί του;" - δήλωσε ο Αλίεφ στους δημοσιογράφους. O ίδιος πιστεύει ότι οι σχέσεις μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Ρωσίας θα ενταθούν. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι πέρυσι το Αζερμπαϊτζάν μείωσε τις αγορές όπλων από το Ισραήλ και την Τουρκία, και πέρασε εντελώς σε αγορές ρωσικών όπλων, λένε οι ειδικοί.

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το 2013 ξεκίνησε η διαδικασία της παροχής στρατιωτικού εξοπλισμού σε ένα πακέτο συμβάσεων με τη Ρωσία από το 2011-2012.

Εν τω μεταξύ, σχολιάζοντας την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών του Αζερμπαϊτζάν το 2015, κατά 10 φορές υψηλότερες από τις στρατιωτικές δαπάνες της Αρμενίας, οι αζέρικες εφημερίδες γράφουν: "... έτσι η ηγεσία της χώρας δίνει στον εχθρό να καταλάβει ότι δεν θα ανεχθεί πλέον τις ατελείωτες καθυστερήσεις στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων και είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να απελευθερώσει με την βία το υπό κατοχή έδαφος."

Την άποψη αυτή συμμερίζεται και ο Ισραηλινός εμπειρογνώμονας στον τομέα των διεθνών σχέσεων Αργιε Γκουτ: "... οι δαπάνες του Αζερμπαϊτζάν για την άμυνα δείχνουν ότι η ελπίδα για μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης σταδιακά λιώνει," - δήλωσε στους δημοσιογράφους στο Μπακού ο Γκουτ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, τα χρήματα που δαπανώνται σήμερα στο Αζερμπαϊτζάν για τις στρατιωτικές δαπάνες είναι κατά 50% υψηλότερα από ό, τι το σύνολο του προϋπολογισμού της Αρμενίας. Είναι λοιπόν σαφές ότι το Αζερμπαϊτζάν δεν θα συμφωνήσει ποτέ με την υπάρχουσα κατάσταση στην περιοχή." Το Μπακού βάσει του διεθνούς δικαίου έχει το δικαίωμα όχι μόνο να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά και την απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών με τη βία," είπε ο ίδιος.

H διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να θεωρεί το Ναγκόρνο-Καραμπάχ μέρος του Αζερμπαϊτζάν. Η Αρμενία δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία της μικρής ορεινής περιοχής στα σύνορα των δύο πρώην σοβιετικών δημοκρατιών, ακριβώς απέναντι από την Αρμενία - εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το Γιερεβάν. Οι διεθνείς προσπάθειες για την επίλυση της σύγκρουσης ήταν ανεπιτυχείς τα τελευταία χρόνια.

Αζερικές φιλοδοξίες

Το προηγούμενο μήνα το Αζερμπαϊτζάν κατέρριψε ένα αρμενικό ελικόπτερο επίθεσης Mi-24 στην περιοχή των συνόρων Αγκντάμ, στη διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Τα τρία μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν. Είναι το πιο σοβαρό στρατιωτική περιστατικό μεταξύ των δύο χωρών από το 1994. Εκείνη την εποχή, τέθηκε σε ισχύ μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για την διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Το Αζερμπαϊτζάν είναι σε μια ανοδική πορεία, τουλάχιστον οικονομικά. Η επιδεικτική αυτοπεποίθηση του ηγέτη της χώρας παρέχεται κατά κύριο λόγο από την πώληση του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Ο Αλίεφ και η ομάδα του γνωρίζουν ότι η ΕΕ χρειάζεται η χώρα του για την προμήθεια φυσικού αερίου από το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη - και η Μόσχα τα δολάριά του.

Οι προειδοποιήσεις για ένα νέο πόλεμο μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας δεν είναι νέες. Υπάρχει τουλάχιστον ένας αρκετά υψηλός κίνδυνος που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναζωπύρωση των εχθροπραξιών μεταξύ των δύο αυτών χωρών του Νοτίου Καυκάσου. Και είναι όλα σχετικά με μια επίθεση από την πλευρά του Αζερμπαϊτζάν. Με την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός από το 1994 καμία πλευρά δεν έχει συμμορφωθεί πλήρως όλα αυτά τα χρόνια. Σχεδόν κάθε εβδομάδα εμφανίζονται στα τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφορές θανάτων και τραυματισμών μεταξύ των στρατευμάτων του Αζερμπαϊτζάν και της Αμρενίας στις παραμεθόριες περιοχές. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, ο αριθμός των θυμάτων κατά τη διάρκεια της κατάπαυσης ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες ατόμων.

Από χρόνο σε χρόνο οι στρατιωτικές δαπάνες του Μπακοπυ αυξάνονται με ταχύ ρυθμό. Επιπλέον, ο πόλεμος πληροφοριών στην εξωτερική πολιτική, η αμοιβαία εχθρότητα και η πολεμική προπαγάνδα στην εσωτερική πολιτική σκηνή των δύο χωρών γίνονται όλο και πιο έντονα στοιχεία.

Έτσι, σήμερα, η κατάσταση της ασταθής εκεχειρίας θεωρείται από όλες τις πλευρές απλώς ως μια νηνεμία στην αιώνια πάλη για το Καραμπάχ, το Εθνικό Παρεκκλήσι τόσο των Αζέρων, όσο και των Αρμενίων. Και όλοι ετοιμάζονται για την επόμενη φάση του αγώνα, δηλαδή έναν αποφασιστικό πόλεμο που θα επιλύσει το πρόβλημα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ οριστικά υπέρ του ενός ή του άλλου έθνους.

Μιλώντας αντικειμενικά, οι Αζέροι ενδιαφέρονται για ένα νέο πόλεμο όπως είναι οι χαμένοι του τελευταίου πολέμου: Το 18% της επικράτειάς τους προσαρτήθηκε από την Αρμενία, όχι μόνο το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αλλά και επτά άλλες περιοχές του Αζερμπαϊτζάν. Η Αρμενία κατέχει αυτά τα εδάφη ως ζώνη ασφαλείας για την ασφάλεια την αποσχισθεία δημοκρατία. Επιπλέον, στο Αζερμπαϊτζάν υπάρχουν πολλοί πρόσφυγες από την Αρμενία και το Καραμπάχ.

Η Αρμενία, ωστόσο, σίγουρα δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για ένα νέο πόλεμο. Αντίθετα, θα συνεχίσει να διατηρεί τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων όσο το δυνατόν περισσότερο. Ως ο νικητής του τελευταίου πολέμου μάλλον δεν θα διακινδυνεύσει ένα νέο πόλεμο, του οποίου το αποτέλεσμα θα ήταν αμφίβολο. Ως εκ τούτου, οι ανοικτές απειλές πολέμου προέρχονται από την πλευρά του Αζερμπαϊτζάν.

Μετά από χρόνια στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης στη σύγκρουση το Αζερμπαϊτζάν φαίνεται τώρα να είναι πλήρως πεπεισμένο ότι:

- Η αρμενική πλευρά δεν έχει καμία προθυμία διαπραγματευτεί, μόνο προσποιείται (το Αζερμπαϊτζάν ήλπιζε στην προοπτική της εδαφική του ακεραιότητας, δηλαδή, την ένταξη της περιοχής Ναγκόρνο-Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου)

- Oι διεθνείς μεσολαβητές και οι διεθνείς οργανισμοί δεν είναι προφανώς σε θέση να βρουν μια ειρηνική λύση στη σύγκρουση που να ικανοποιεί όλους τους εμπλεκόμενους, και οποιαδήποτε ελπίδα για στήριξη από τη Δύση έχει αποδειχθεί στην περίπτωση μιας αντιπαράθεσης με τη Ρωσία ως μια ψευδαίσθηση.

Το αργότερο από τον Αύγουστο του 2008, δηλαδή κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Γεωργίας και της Ρωσίας, στο Αζερμπαϊτζάν συνειδητοποίησαν ότι θα πρέπει να προσπαθήσουν να λύσουν το πρόβλημα που τους απασχολεί τη βοήθεια της Ρωσίας. Έτσι, η σταδιακή προσέγγιση με το ΝΑΤΟ, ως μια εναλλακτική λύση για τη Ρωσία, αναβλήθηκε για τουλάχιστον αρκετά χρόνια. Μετά την απογοήτευση με την Δύση το Αζερμπαϊτζάν πλησιάζει όλο και πιο κοντά στη Μόσχα. Το Μπακού εδώ και χρόνια ανοικοδομεί τις σχέσεις του με την Μόσχα για κερδίσει την εμπιστοσύνη των ηγεμόνων του Κρεμλίνου.

Κατά ειρωνικό τρόπο, μετά τον πόλεμο μεταξύ της Γεωργίας και της Ρωσίας τον Αύγουστο του 2008, η Μόσχα άρχισε να δραστηριοποιείται πιο έντονα στο Καραμπάχ. Το Μπακού ελπίζει στο Κρεμλίνο για να πείσει την Αρμενία σε ορισμένες παραχωρήσεις σε αυτή την σύγκρουση.

Οι εκπρόσωποι των Αζέρων προσπαθούν να πείσουν τη ρωσική ηγεσία να ανεχθεί ένα κεραυνοβόλο πολεμικό σενάριο. Σε αυτό το σενάριο το Αζερμπαϊτζάν θέλει να επιτύχει να φέρει στην κατοχή του τουλάχιστον μερικές από τις περιφέρειες που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Αρμενίων και να καταστρέψουν σημαντικές αμυντικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις για να αναγκάσει με αυτόν το Γιερεβάν στις αναγκαίες παραχωρήσεις.

Στη συνέχεια η Μόσχα θα αναλάβει ρόλο μεσολαβητή. Εάν η αρμενική πλευρά δηλώσει την ετοιμότητά της για διαπραγματεύσεις με τις αναγκαίες παραχωρήσεις, οι Αζέροι θα σταματήσουν τις εχθροπραξίες.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, μετά την ειρηνευτική συμφωνία θα δημιουργηθεί μια προσωρινή ζώνη επιτήρησης των συνόρων μεταξύ του Ναγκόρνο-Καραμπάχ και του Αζερμπαϊτζάν, υπό τον επιτήρηση των ρωσικών στρατιωτικών ειρηνευτικών δυνάμεων. Αφού επιστρέψουν στη συνέχεια πίσω οι πρόσφυγες από το Αζερμπαϊτζάν στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, θα διεξαχθεί ένα δημοψήφισμα σχετικά με το καθεστώς της περιοχής Καραμπάχ.

Το σενάριο φαίνεται για το Αζερμπαϊτζάν αρκετά καλό. Ωστόσο, υπάρχει ένα ακόμη ερώτημα: Είναι το Αζερμπαϊτζάν πραγματικά σε θέση να διενεργήσει ένα νικηφόρο πόλεμο κατά της Αρμενίας; Ορισμένοι παρατηρητές αμφιβάλλουν με την έννοια ότι ένας νέος πόλεμος για το Αζερμπαϊτζάν θα είναι όπως μια λαχειοφόρος αγορά: χωρίς εγγύηση κέρδους.










defence news

Δημοσίευση σχολίου Blogger

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

 
Top